تعهدات دولت در حفاظت از محیط زیست در پرتو دیوان عدالت اداری
۹۴,۰۰۰تومان
احمدرضا رضایی
چاپ اول: 1400
ضرورت دسترسی شهروندان و سازمانهای غیردولتی به مراجع قضایی در حفاظت از محیط زیست حقوق بشر از حقوق بنیادین و انتقال ناپذیر است كه هر فردی در هر جای دنیا فقط به دلیل انسان بودن آن را داراست. حق افراد برای برخورداری از محیط زیست سالم نیز جزئی از حقوق بشر است. بنابراین، میتوان گفت هر فعالیتی كه به محیط زیست صدمه بزند میتواند نقض حق اساسی بشری، یعنی نقض حق حیات، به شمار آید ضمن آنکه حمایت از محیط زیست و انسانی و حفظ آن امروزه یکی از مسائل جهانی است.) و اغلب اوقات از محیط زیست همچون یک نگرانی مشترک یا حتی میراث مشترک یاد میشود. چنانچه باور داشته باشیم كه حق برمحیط زیست در زمرة حقوق همبستگی است، باید این خصوصیت حقوق همبستگی را نیز، كه هم قابل اقامه و هم قابل مطالبه از دولت است، برای آن در نظر بگیریم. دولت در قبال شهروندان دارای تکالیفی است. دولتها همواره متعهد به رعایت و حفاظت از محیط زیست هستند اما گاها خود دولتها یکی از عوامل اصلی تخریب محیط زیست هستند. این امر در جوامعی چون ایران که دولت تصدی بسیاری از فعالیت اقتصادی را بر عهده دارد بیشتر مصداق دارد
یکی از موضوعات مهم در خصوص مسائل زیستمحیطی و حق بر داشتن محیط زیست سالم، بررسی رویه دیوان عدالت اداری نسبت به دعاوی زیستمحیطی است. اینکه دیوان عدالت اداری چه رویه ای در خصوص حق بر داشتن محیط زیست سالم داشته است
مباحث کتاب حاضر به بررسی این سوالات اساسی اختصاص یافته است که که اساسا دولت چه مسئولیتی در قبال حفاظت از محیط زیست دارد؟ چه کسانی سمت طرح شکایت علیه دولت در خصوص خسارتهای زیستمحیطی دارند؟ بر اساس قوانین موجود، مردم چگونه میتوانند علیه دولت به خاطر خسارتهای زیستمحیطی طرح دعوا نمایند؟ آیا سازمانهای غیردولتی میتوانند در خصوص خسارتهای زیستمحیطی دولت نزد دیوان عدالت طرح دعوا نمایند؟ رویکرد و رویه دیوان عدالت اداری نسبت به دعاوی زیستمحیطی علیه دولت چگونه بوده است؟
در انبار موجود نمی باشد
نقد و بررسیها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.